Twee heel verschillende manieren om samen te fietsen
Bij een fietskar zit de hond, bij het laten meerennen beweegt de hond zelf mee op eigen kracht naast de fiets, meestal via een leiband die met een veerarm of fietsspan aan het frame of de zadelpen is bevestigd. Beide vormen laten uw hond buiten komen, maar de fysieke belasting en de geschiktheid per hond lopen ver uiteen. Meerennen is in feite een vorm van beweging en conditieopbouw; een fietskar is vervoer waarbij de hond grotendeels stilzit.
Wat meerennen van een hond vraagt
Een hond die naast de fiets meerent, moet gezond zijn, volgroeide gewrichten hebben en aan een rustig, gelijkmatig tempo kunnen wennen. Voor pups onder de anderhalf jaar, honden met hart- of gewrichtsklachten, kortsnuitige rassen zoals de mopshond of Franse bulldog, en oudere honden is dit geen geschikte manier van vervoer: de continue inspanning en de warmteopbouw bij korte snuiten vormen een reëel risico. Ook het wegdek speelt mee; asfalt en verhit beton verwarmen sneller dan gras en kunnen de voetzooltjes beschadigen bij langere afstanden.
Wat een fietskar juist oplost
Een fietskar is de aangewezen keuze voor pups, oudere honden, herstellende honden of rassen die niet gebouwd zijn op langdurig meerennen. Ook bij warm weer, op drukke wegen met veel ander verkeer, of simpelweg bij langere afstanden dan een hond comfortabel aankan, geeft een kar rust zonder dat de hond de tocht overslaat. In de kar ligt de hond bovendien beschut tegen wind en opspattend water, iets wat meerennende honden niet hebben.
Waarop u let bij meerennen
Gebruik nooit een gewone riem die u vasthoudt tijdens het fietsen: bij een plotselinge beweging van de hond verliest u de controle over het stuur. Een fietsspan met veerarm vangt schokken op en houdt de hond op een vaste afstand van het achterwiel. Bouw de afstand geleidelijk op, begin met een paar honderd meter en breid pas uit als de hond dit moeiteloos aankan, met regelmatige pauzes voor water. Let onderweg op signalen van vermoeidheid: achterblijven, hijgen met een brede bek, of langzamer worden zijn signalen om te stoppen.
Wanneer combineert u beide
Veel eigenaren wisselen af: een deel van de route rent de hond mee, het laatste stuk of bij vermoeidheid gaat hij de fietskar in. Dat vraagt wel een kar die tijdens de rit toegankelijk is en waarin de hond zich op zijn gemak voelt zodra hij instapt. Is uw hond dit nog niet gewend, begin dan thuis met wennen aan de fietskar voordat u de combinatie op de weg probeert. Twijfelt u of uw hond fysiek geschikt is om mee te rennen, overleg dan eerst met een dierenarts, zeker bij een ras met een verhoogd risico op gewrichts- of hartproblemen.
Wat het qua conditie van de hond vraagt
Een hond die naast de fiets meerent, bouwt net als een sporter conditie op: begin niet meteen op de snelheid waarop u normaal fietst, maar rijd de eerste weken in een tempo waarop de hond comfortabel kan meelopen zonder voortdurend te hoeven doorschakelen tussen stap en draf. Een hond die goed getraind is, kan uiteindelijk enkele kilometers in een rustig tempo aan, maar dat bouwt u op over weken, niet in één middag. Let bovendien op het seizoen: in de zomer verschuift u het meerennen naar de vroege ochtend of avond, terwijl een fietskar op elk moment van de dag een koelere optie blijft omdat de hond zelf geen warmte hoeft te produceren.
Kosten en aanschaf
Een fietsspan met veerarm is een relatief kleine aanschaf vergeleken met een fietskar, wat meerennen aantrekkelijk maakt als eerste kennismaking met samen fietsen bij een jonge, gezonde hond. Een fietskar vraagt een grotere investering, maar is de enige verantwoorde optie zodra de hond niet aan de voorwaarden voor meerennen voldoet. Bij twijfel over wat het beste bij uw situatie past, is het geen probleem om met een fietsspan te beginnen en later alsnog een kar aan te schaffen zodra de hond ouder wordt of de afstanden toenemen.
